زمینه و هدف: روی یکی از عناصر ضروری برای حیات موجودات زنده است و از طرق مختلف وارد بدن می شود. از آنجایی که این عنصر در بسیاری از فرایندهای سلولی از جمله کانال های کلسیمی اثر می گذارد؛ این مطالعه به منظور تعیین اثر کلرور روی خوراکی بر میزان گلوکز، انسولین، لیپوپروتئین های سرم و آنزیم های کبدی موش صحرایی نر انجام گرفت.روش بررسی: این مطالعه تجربی روی 48 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار 7- 5 ماهه با میانگین وزنی 200 گرم انجام شد. موش ها به صورت تصادفی در چهار گروه دوازده تایی شامل یک گروه شاهد (A) و سه گروه آزمایشی (B, C, D) قرار گرفتند. موش های گروه های آزمایشی B، C و D به ترتیب از آب حاوی کلرور روی با مقادیر 50، 100 و 200 میلی گرم بر لیتر به مدت چهار هفته استفاده کردند و موش های گروه شاهد در طی این مدت از آب آشامیدنی معمولی استفاده کردند. در پایان دوره حیوانات با کلروفرم بیهوش و از وریدهای گردن خونگیری انجام شد. سپس میزان گلوکز، انسولین، لیپوپروتئین های سرم و آنزیم های کبدی شامل (Aspartat Amino Transferase) AST و ALT ((Alanine Amino Transferase اندازه گیری شد. داده های به دست آمده با نرم افزار SPSS-11 و آزمون های آماری آنالیز واریانس و توکی تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: میزان LDL گروه آزمایشی13.4±2.8 mg/dl B ، LDL گروه آزمایشی 14.6±6.3 mg/dl C و LDL گروه آزمایشی 2.8±0.9 mg/dl D کاهش معنی داری را نسبت به مقادیر کلسترول گروه 125.5±4.9 mg/dl) A، (P<0.05، HDL گروه  A(80.5±3.8 mg/dl، P<0.05) و LDL گروه A 30.3±3.2 mg/dl)،(P<0.05 نشان داد. مقایسه گلوکز، انسولین، تری گلیسرید و آنزیم های کبدی گروه های مورد بررسی تفاوت معنی داری را نشان نداد.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که کلرور روی در آب آشامیدنی باعث کاهش میزان لیپوپروتئین های سرم موش های صحرایی نر می گردد و این کاهش با میزان کلرور روی دریافتی ارتباطی نداشت.

مقادیر بالای سدیم برای اکثر گونه های گیاهی سمی است و شور شدن خاک را می توان از تنش های غیرزیستی عمده ای به شمار آورد که توانایی های گیاه را در سطوح گسترده ای تهدید می نماید. پژوهش های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی گوناگون، نشان داده است که بردباری به نمک در گیاهان هالوفیت وابسته به دامنه تطابقات گیاهان است که آن هم بسیاری از جنبه های فیزیولوژی گیاهی را شامل می شود. در این مطالعه تاثیر غلظت های مختلف  NaClبر جوانه زنی دو گیاه شورزی  Halocnemum strobilaceum, Limonium reniforme با 5 تیمار و 4 تکرار انجام گرفت و برخی از پارامترهای رشد از جمله وزن تر و خشک، میزان آب، مواد آلی و مواد معدنی در دو بخش اندام هوایی و ریشه گیاهان فوق در شرایط یکسان طبیعی بررسی گردید. بذرهای هر دو گونه از منطقه اینچه برون واقع در شمال شرق گرگان جمع آوری شدند. پس از تعیین دمای بهینه جوانه زنی برای هر یک، تاثیر مقادیر مختلف کلرور سدیم(0-85 - 170 - 255 و 340 میلی مول) بر سرعت و درصد جوانه زنی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به دست آمده نشان می دهد، حداکثر میزان جوانه زنی را در شاهد (فاقد نمک) یا تحت شرایط شوری پایین می توان دید. با افزایش میزان شوری، جوانه زنی بذرها کاهش و زمان لازم بر ای جوانه زنی افزایش می یابد. در این بررسی نشان داده شده است که بالاترین مقاومت در برابر شوری در مرحله جوانه زنی را گونه Halocnemum strobilaceum دارد. هم چنین در نتایج مربوط به روند رشد مشاهده شده است که درصد ماده معدنی و آب در ریشه کمتر از بخش هوایی، ولی درصد ماده آلی در ریشه دو گیاه بیش تر از بخش هوایی است.

در این تحقیق دو عامل خونی شامل قند خون و هورمون کورتیزول و تغییرات آنها نسبت به مقادیر مختلف شوری در ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) مورد مطالعه قرار گرفتند. در 7 آکواریم 100 لیتری غلظت های، (آب معمولی) 0، 3، 6، 9، 12، 15 و 18 گرم در لیتر نمک طعام به آب معمولی اضافه شد و در هر کدام 16 ماهی کپور معمولی با اوزان مختلف 50 تا 90 گرم ریخته شد. در زمانهای بین 12 ساعت الی 96 ساعت، از خون ماهیان نمونه گیری به عمل آمد و فاکتورهای مزبور سنجش شدند. نتایج نشان داد که با غلظت 18 گرم در لیتر، کلیه ماهیان در کمتراز 12 ساعت تلف شدند. قند خون ماهی کپور معمولی به شوری بالا حساسیت زیادی نشان داد و با افزایش شوری، از مقدار آن کاسته شد. در این تحقیق تغییرات میزان قند خون بین 5/13 تا 321 میلی گرم در دسی لیتر در نوسان بود. هورمون کورتیزول بین 10 تا 70 میکرو گرم در دسی لیتر متغیر بود و با افزایش شوری افزایش نشان داد.

این پژوهش به منظور بررسی اثر شوری ناشی از کلرور سدیم بر روی جذب و انتقال عناصر در پنج رقم خربزه بومی ایرانی (Cucumis melo L.) به نام های عباس شوری، سوسکی، زرد کرج، خاقانی و تاشکندی صورت پذیرفت. در این آزمون دانهال های ارقام یاد شده با غلظت نهایی صفر، 5.2, 5 و 5.7 گرم در لیتر کلرور سدیم همراه با محلول غذایی هوگلند با غلظت 1/2 به مدت 75 روز تیمار شدند. افزایش شوری مقدار عناصر سدیم، کلر و نسبت سدیم به پتاسیم را در بافت های برگ و ریشه کلیه ارقام افزایش داد ولی همزمان، مقدار پتاسیم، کلسیم و منیزیم را در بافت ها کاهش داد. مقادیر عناصر کلر (بجز در رقم تاشکندی)، پتاسیم، کلسیم و منیزیم در برگ کلیه ارقام نسبت به ریشه بیشتر بوده ولی برعکس مقادیرسدیم و نسبت سدیم به پتاسیم موجود در برگ کمتر از مقدار آن در ریشه بوده ولی برعکس، مقادیرسدیم و نسبت سدیم به پتاسیم موجود در برگ کمتر از مقدار آن در ریشه بود. بیشترین مقدار نسبت سدیم به پتاسیم در برگ، به ترتیب به ارقام عباس شوری و خاقانی و کمترین مقدار این نسبت به ارقام تاکشندی، زردکرج و سوسکی تعلق داشت. با توجه به نتایج به دست آمده به نظر می رسد که رقم سوسکی تحمل بیشتری را نسبت به شوری در مقایسه با سایر ارقام دارد.

زمینه و هدف: استفاده از اسانس بعضی از گیاهان در صنایع غذایی به دلیل دارا بودن خصوصیات ضد میکروبی، ضد اکسیدانی و طعم دهندگی رو به گسترش میباشد. در سالهای اخیر، افزایش اثرات ضد میکروبی اسانسهای مختلف با سایر عوامل ضد میکروبی مورد توجه محققین قرار گرفته است. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر همزمان اسید لاکتیک و کلرور سدیم بر فعالیت ضد میکروبی اسانس های زیره و شوید می باشد. روش کار: در تحقیق حاضر، ترکیبات تشکیل دهنده اسانسهای شوید و زیره، و نیز اثرات ضد باکتریایی آنها به صورت جداگانه و در شرایط حضور غلظتهای مختلف کلرور سدیم و اسیدلاکتیک) 5 / 0، 1، 2 و 4 درصد(روی باکتریهایاشریشیاکلی O157 و استافیلوکوکوس اوریوس مورد مطالعه قرار گرفتند. تجزیه ترکیبات تشکیل دهنده اسانسهای شوید و زیره به روش GC/MS، و آزمایشهای حساسیت ضد میکروبی به روش های انتشار دیسک انجام گردید. نتایج: آزمایشهای حساسیت ضد میکروبی نشان داد که اسانسهای شوید و زیره به تنهایی دارای اثرات ضد باکتریایی بوده و اثرات ضد باکتریایی آنها روی استافیلوکوکوس اوریوس) mg/ml 5: MIC (بیشتر از اشریشیاکلی O157 (mg/ml 10: MIC) بود. همچنین اثرات ضد باکتریایی اسانسهای شوید و زیره با افزایش غلظتهای کلرور سدیم به ویژه در غلظتهای برابر یا بزرگتر از یک درصد به صورت معنی داری افزایش یافته بود. نتیجه گیری: اسانسهای شوید وزیره به تنهایی دارای اثرات ضد باکتریایی بوده و اثرات ضد باکتریایی آنها در حضور غلظت یک درصد و بالاتر کلرور سدیم و نیز در حضور غلظت 5 / 0 درصد اسیدلاکتیک به صورت قابل توجهی افزایش می یابد.

به منظور بررسی اثرات محلول پاشی کلرور کلسیم بر روی بهبود کیفیت و افزایش طول عمر انباری سیب قرمز، آزمایشی با چهار غلظت صفر، 0.5، 1 و 1.5 درصد کلرور کلسیم و دفعات محلول پاشی (دو، چهار و شش بار بعد از فندقه شدن میوه ها) در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار بر روی درختان سیب قرمز یکی از باغات اطراف شهرستان ارومیه در سال 78- 1377 به اجرا درآمد. طی مدت نگهداری در سردخانه، هر 45 روز یکبار نمونه برداری از میوه ها بمنظور اندازه گیری صفات کیفی، سفتی و کاهش وزن انجام گرفت. نتایج حاصله نشان داد که محلول پاشی با کلرور کلسیم موجب کاهش مقدار مواد جامد محلول نسبت به شاهد می شود، ولی تاثیر معنی داری را بر روی اسید یته وPH میوه ندارد. اثر کلسیم بر روی مقدار سفتی میوه در سطح یک درصد معنی داری شد، بطوریکه بیشترین مقدار سفتی میوه در تیمار یک درصد مشاهده گردید. محلول پاشی با غلظتهای مختلف کلرور کلسیم اثر معنی داری را در سطح احتمال پنج درصد بر روی میزان از دست دادن آب میوه ها در سردخانه داشت، بطوریکه بیشترین مقدار از دست دادن آب در شاهد و کمترین آن در تیمار 1.5 درصد مشاهده شد. همچنین، محلول پاشی کلرورکلسیم موجب افزایش میزان کلسیم میوه در کلیه تیمار ها نسبت به شاهد شده بود. اثرات نوبت های محلول پاشی بر روی هیچکدام از این عوامل معنی دار نشد، ولی اثر متقابل غلظت کلرورکلسیم و نوبت های محلول پاشی بر درصد مواد جامد محلول، از نظر آماری در سطح احتمال یک درصد و بر روی سفتی بافت میوه در سطح احتمال پنج درصد معنی دار گردید.

به منظور بهبود کیفیت میوه انگور از جمله حفظ سفتی، کاهش ضایعات و از دست دادن آب و ریزش حبه ها در طی نگهداری در سردخانه این تحقیق بصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و در سه تکرار در دو سال به مرحله اجرا در آمد. فاکتور اول غلظت کلرور کلسیم در چهار سطح 1, 0.5, 0 و 1.5 درصد، فاکتور دوم نوع رقم شامل ریش بابا و قزل اوزوم و فاکتور سوم زمان محلول پاشی در دو سطح 20 و 10 روز قبل از برداشت بود، انگورها به مدت سه ماه در سردخانه نگهداری شدند. قبل از انتقال به سردخانه و در طول نگهداری هر ماه یک بار بطور تصادفی از انگورها نمونه برداری و مواد جامد محلول (TSS)، اسیدیته، pH، کاهش وزن، میزان ریزش حبه ها، قهوه ای شدن، مقدار کلسیم و درصد آلودگی آنها تعیین شد. نتایج نشان داد که مقدار کلسیم میوه ها با افزایش غلظت محلول کلرور کلسیم تا 0.5 درصد و مقدار کلسیم و پتاسیم چوب خوشه ها با افزایش غلظت محلول کلرور کلسیم تا 1 درصد افزایش یافته ولی افزایش بیشتر آنها تاثیر معنی داری نداشته است. زمان محلول پاشی 20 روز قبل از برداشت موجب افزایش مقدار کلسیم حبه ها گردید. همچنین بیشترین مقدار بریکس، اسیدیته، کلسیم حبه و چوب خوشه و مقدار پتاسیم چوب خوشه و کمترین مقدار pH مربوط به انگور رقم ریش بابا بود. در طول نگهداری نیز مقدار بریکس، pH و درصد افت وزنی افزایش ولی مقدار اسیدیته کاهش یافت. محلول پاشی با غلظت 1 درصد کلرور کلسیم موجب افزایش بریکس و pH و کاهش معنی دار اسیدیته شد. میزان آلودگی قارچی در غلظت های 1 و 1.5 درصد در یک سطح آماری قرار داشته و کمترین مقدار بود. وضعیت ظاهری رقم ریش بابا بهتر و شدت آلودگی آن کمتر از رقم قزل اوزوم بود که نشاندهنده مقاومت بهتر ریش بابا به شرایط انباری نسبت به رقم قزل اوزوم می باشد. محلولپاشی با غلظت 0.5 درصد کلسیم در 20 روز قبل از برداشت مقدار کلسیم و پتاسیم خوشه را افزایش داد و تا حدودی باعث بهبود نگهداری هر دو رقم در سردخانه شده بود.